Bloemschikkingen in de veertigdagentijd

22 februari | Eerste zondag veertigdagentijd

Matth. 4: 1-11. 
Een sobere schikking, nog zonder kleur. Voor de ring is een glazen bak geplaatst met stenen en zand, verwijzend naar de woestijn. Jezus verbleef daar 40 dagen en 40 nachten in eenzaamheid. De stenen en het brood vooraan zichtbaar op het pad, symboliseren de verleidingen die Jezus wist te weerstaan. Vanuit de woestijn begint Jezus zijn weg van hoop.

Matth. 17: 1-9
Aan de linkerkant is de jute omhoog getrokken tot een berg. In de ring zien we 3 paarse chrysanten, zij symboliseren 3 leerlingen van Jezus met bovenin een stralend witte roos, Jezus zelf.

Ook de weg van hoop verloopt met hoogte- en dieptepunten. Gelukkig hoeft Jezus deze weg niet alleen te gaan, maar wordt hij vergezeld door zijn vrienden. Vandaag gaan er 3 leerlingen met Jezus mee de berg op en daar beleven ze een bijzonder moment met hem, waarbij Jezus in een geheel nieuw licht komt te staan. De leerlingen beseffen dit.

Joh. 4:1-26 [foto 4]
De wilgentak links lijkt tot leven te komen. Knoppen van hortensiatakken barsten open en het eerste geel van de forsythia geeft kleur aan de ring. Op de weg van hoop zijn we aangekomen bij een groene oase met een waterput. Plek om tot jezelf te komen en te drinken. Groen, de kleur van hoop en nieuw leven. Jezus zet met zijn woorden de Samaritaanse vrouw weer op weg, de weg van hoop.

Joh. 9: 1-13, 26-39
Jezus is het licht van de wereld. Dit zien we gesymboliseerd in het brandende kaarsje en in de lichte lentebloemen die zijn gekozen, sierlijke bloesemtakken en een witte primula. Primula betekent eersteling. Zij staan voor nieuw leven. Jezus schenkt een blinde man het licht in de ogen, waarmee voor deze blindgeborene een nieuwe toekomst open ligt. Dankbaar getuigt hij daarna van zijn geloof.

Joh. 11: 1-5, 33-44.
De wei fan hoop liket hjoed ôfsletten troch in pearse doek.
Fertriet……., triennen fan gemis glinsterje oan de bôge. Jezus’ freon Lazarus is ferstoarn. Maria en Marta binne djip yn rou om harren broer.

De reade kornoeljetakken en de sêft geurjende blommen sprekke fan in libben dat dield waard yn leafde. In libben dat fierder giet, want krekt sa as de hyacinten út de bol oan it ljocht kommen binne, sa ropt Jezus syn freon Lazarus ta libben: “Kom derút! Kom naar buiten!”

Matt. 21: 1-11. [foto 2]
De weg van hoop loopt uit op Jeruzalem. Het lijkt een feestelijke intocht van roepende en zingende mensen met wuivende palmtakken. Feest voor het oog, maar Jezus weet van het lijden dat hem wacht. Langs het pad zien we paarse viooltjes opgesteld als symbool van Jezus’ zachtmoedigheid. De ring is als poort van Jeruzalem versierd met palmbladeren, maar daarachter schemert het kruis. En toch……….als hoopvol teken, verwijzend naar Pasen zien we aan de voet van het kruis “in boskje peaskeblommen”.

Joh. 13: 1-15
De ring is omwikkeld met de kleur wit en een slinger van groenblijvende klimop.

Dit laatste staat symbool voor Gods trouw. Jezus is trouw aan de opdracht van zijn Vader, hij blijft de weg van de hoop volgen, ook al zal hem dit zwaar vallen. We zien de blauwe viooltjes van zachtmoedigheid terug.

De waskom en de linnen doek verwijzen naar de dienstbaarheid van Jezus.

Wij vieren vanavond het Heilig avondmaal. Tekenen hiervan staan opgesteld bij de schikking; brood en druiven, als vrucht van de wijn.

Liturgische schikking bij het lijdensverhaal van Jezus.
Takken met scherpe doornen omlijsten vandaag de ring. Zij verwijzen naar het lijden en sterven van Jezus.

Het kruis neemt op de voorgrond een prominente plaats in en blokkeert de weg van de hoop. Eindigt de weg in duisternis, of is er nog hoop?

Het “boskje peaskeblommen” is ondertussen uitgegroeid tot een flinke pol en daarin schuilt een belofte.

Toelichting na het binnen brengen van het licht.

Ljocht, ûntstutsen oan’e leafde,
ljocht, dat troch it tsjuster brânt,
ljocht, dat nacht yn dei feroaret,
Bring de maitiid yn it lân!

Paaswake, de schikking is verhuld.
Nog is het nacht, maar in het ochtendgloren wacht een nieuw begin.

Tekst n.a.v. Joh. 20:1-18.

De weg van de hoop is niet geëindigd in het donker bij het kruis. Het licht heeft het duister overwonnen. De toekomst ligt open.
Sta op!

Een morgen ongedacht, Gods dag is aangebroken,
Er is in één bewogen nacht, een nieuwe lente ontloken.
Het leven brak door aarde en steen,
Uit alle wonderen om u heen spreekt, dat God heeft gesproken.
Al wat ten dode was gedoemd mag nu de hoop herwinnen;
Bloemen en vogels, alles roemt Hem als in den beginne.
Keerde de Heer der schepping weer,
Dan is het tevergeefs niet meer te bloeien en te minnen.